سازه مدرن تهران که پلی به سوی زیبایی های شهر است

Hamshahri Online ، Fatima Abbasi: آنها خودشان به مقصد تبدیل می شوند. سه سال پیش ، در اواسط پاییز ، تهرانس از چنین مقصدی آگاه شد. غول فولادی ملایم که آن را به یکی از شلوغ ترین شریان های شهری تبدیل کرده است. نه برای عبور اتومبیل ، بلکه برای متوقف کردن مردم و راه رفتن و دیدن شهر از زاویه دیگری. این پل طبیعت که اکنون با یازدهمین سالگرد تولد خود به آرامی وارد دهه دوم خود می شود ، دیگر فقط ساختاری نیست که دو پارک را به هم وصل می کند.

این پل یک بالکن عمومی برای همه تهران است. بزرگراه مودرز به موسیقی پس زمینه تبدیل می شود و چشم انداز کوه نوردیک یک قاب عکس دائمی برای تاریخ های دوستانه و مسافرت های خانوادگی است. این ساختار به جای آهن و بتن یک فضای شهری زنده و پویا است. یک سرمایه اجتماعی که ثابت کرده است که تهران مدرن نیز می تواند نمادی داشته باشد که روح و هویت شهر را ادغام می کند و توسط مردم به یاد می آید. این پل داستان موفقیت آمیز برای تبدیل “عبور” به “مکان استراحت” تمام عیار است.

امضای یک معمار جوان در پیشانی پایتخت

شاید الهام بخش ترین بخش داستان Bridge Nature ، داستان ایده آن باشد. این پل نتیجه ذهن خلاق و چشم انداز مدرن معمار جوان ایرانی لیلا عراق و همکارش علی رزا بهزادی در سازه های پارچه ای دیبا است. در سال دوم ، هنگامی که عراقی ها تنها 5 سال داشتند ، پروژه ارگانیک سه بعدی وی در یک مسابقه طراحی پل پیروز شد. ایده اصلی فراتر از ساختن یک پل ساده بود. هدف ایجاد فضایی بود که مردم را به ماندن و تعامل دعوت می کرد.

طرحی با الهام از شکل درختان با ساختار پویا ، دو طبقه از فضا برای استفاده های مختلف (پیاده روی ، کافه و مشاهده) ایجاد شده و به عنوان طراحی انتخاب شده در بین ده ها طرح دیگر انتخاب شده است. این موفقیت نام یک معمار زن جوان را در تاریخ معماری معاصر ایرانی به ثبت رساند و نشان داد که نسل جدید معماران ایرانی قادر به ایجاد آثاری در جهان هستند.

از برنامه برنده تا نماد جهانی

اجرای پل طبیعت از سال دوم آغاز شد و 5 سال بعد عملیاتی شد. این پل به سرعت به یک سمبل ملی و سپس یک اثر شناخته شده بین المللی تبدیل شد. Bridge Nature Bridge جوایز معتبر بین المللی زیادی کسب کرده است که مهمترین آنها جایزه Aga Khan برای معماری در سال دوم است.

این جایزه ، یکی از معتبرترین جوایز معماری در جهان اسلام ، از Bridge Nature به عنوان یک پروژه برجسته که باعث بهبود کیفیت زندگی شهروندان شده است ، ستایش کرد. امروز ، پل طبیعت فقط یک ساختار زیبا نیست. در عوض ، این نمادی از ادغام موفق معماری مدرن ، مهندسی پیشرفته و درک عمیق از نیازهای اجتماعی شهروندان در قلب پایتخت ایران است.

درخت فولادی دو طبقه زندگی

معماری Bridge Nature فقط یک تقلید از طبیعت نیست بلکه درک هوشمندانه ای از آن است. ستون های این پل به گونه ای طراحی شده اند که مانند تنه های درختی که شاخه های آنها در هم تنیده شده است تا ساختار اصلی را تشکیل دهند. این طرح نه تنها از نظر زیبایی شناسی لذت بخش است ، بلکه از نظر ساختاری نیز مقاوم است. این پل در چهار طبقه طراحی شده است: طبقه اول ، که دارای رستوران ها و کافه ها است ، فضایی برای توقف و گفتگو فراهم می کند.

طبقه دوم مسیر اصلی برای پیاده روی و دوچرخه سواری است و طبقه سوم سکوهایی را برای مشاهده منظره پانوراما از تهران ، از Alborz Kuh گرفته تا چراغ های روشن در شب فراهم می کند. یکی از برجسته ترین ویژگی های ساخت این پل دو متری ، توجه به مسائل زیست محیطی است. محل ستون ها به گونه ای انتخاب شد که کمترین تعداد درختان در پارک Talghani قطع شود.

از مکان فیلم گرفته تا حافظه جمعی

برخی از ساختمانها در نقشه شهر یافت نمی شوند ، اما در قلب و خاطرات مردم شهر حک شده اند. این پل طبیعت برای مدت کوتاهی سفر کرد و از پروژه ساخت و ساز به یک سمبل فرهنگی زنده تبدیل شد. این پل به سرعت به یکی از محبوب ترین مکان ها برای سازندگان فیلم و تلویزیون تبدیل شد و بسیاری از نقاط فیلم و تلویزیون را به ثمر رسانده است ، اما مهمتر از همه ، Bridge Nature به پس زمینه میلیون ها یادبود شخصی و خانوادگی تبدیل شده است. عکسهایی که هرکدام سهمی از زندگی ، خوشبختی و خاطرات شهروندان دارند.

هماهنگی

ایده تبدیل زیرساخت های شهری به یک مقصد گردشگری و اجتماعی یک روند موفق جهانی در برنامه ریزی شهری معاصر محسوب می شود. Bridge Nature با افتخار ایران را در این نقشه جهانی قرار می دهد و همزمان با پروژه های معروف مانند پروژه هاینن در نیویورک است. پروژه ای که خط راه آهن متروکه را به یک پارک خطی سرسبز و پویا تبدیل کرد. همچنین می توان آن را با پل هزاره در لندن مقایسه کرد ، که نه تنها به عنوان یک گذرگاه ، بلکه به عنوان یک اثر هنری مدرن از رودخانه تیمز عبور می کند.