شیخِ اجلّ در پیری به شیراز بازگشت | سوغات سعدی از سفر سخن‌های ناب بود

به گفته هامشاهری آنلاین ، در ماه مه ، نام اولین تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران ، “روز سعدی” و غیره ، در این روز ، برنامه های ویژه ای برای حفظ آثار و ایده های سعدی شیرازی ، شاعر ، نویسنده و خرد در قرن هفتم ادامه می یابد. این نام که توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسیده است ، مبتنی بر رمانی است که در 1 و 2 ماه مه سعد ژولستان و بوستان را تأیید می کند. همانطور که در بخش ژولستان ذکر شد: “در فصل ربی ، دولت کلمه ای که خوانده می شود.” در همان انبساط ، آل -سادی نیز الهام بخش “مه اول جلال” است. به همین دلیل ، پیشنهاد اول ماه مه به نام السادی با اجماع عقاید و محققان در مرکز آلسادی ملاقات کرد و در سال اول جشن جشن آل -سادی در اول ماه مه ، در مقبره آل -سادی ، آل -سادی ، آل -سادی و آل -سادی و آل -سادی. با توجه به مهمترین ویژگی های این شاعر بزرگ فارسی ، آل -سادی یکی از بزرگترین شاعران ایرانی ، سخنرانان و ادبیات ادبی است و او یکی از رهبران روزگار خود است تا تاریخ ایران در دو زمینه از دو سیستم و نثر.

• در مورد زندگی و زمان السادی

ابو محمد ماهر آل -هان مشه بن عبدالله بن ماهر ، معروف به السادی شیرازی ، شاعر و نویسنده بزرگ در قرن هفتم آه است. این “سعدی” است که از نام Atabak Mozafar al -sad ابن ابوبکر ابن سعد گرفته شده است. مردم به عنوان خواندن و نوشتن “سید الکلام” ، “پادشاه گفتار” و “شیخ آژل” و حتی “سید” نامگذاری شدند. شاید او بین 1 تا 2 آه متولد شده باشد. سعدی اهل شیراز بود و پدرش در دوران کودکی درگذشت. به گفته وی ، پدر قصاب الدین شیرازی سالها تحت آموزش مسعود بن موسلی الفاری بود. سپس هنگامی که جوانی بود ، زادگاه خود را ترک کرد و به مدرسه دریایی بغداد رفت و ادب ، تفسیر ، فقه ، الهیات و خرد را مطالعه کرد. شرایط ناپایدار پس از حمله به مغول های خوواریزم و ایران باعث شد که وی 30 سال در خارج از کشور رومینگ شود. نوشته های وی از آناتولی است (از بندر آدانا بازدید کرده و با سرزمین های قاضیه الفخره ملاقات کرده است) ، سوریه (استناد به یک قحطی در دمشق) و مصر (موسیقی ، بازارهای روحانیون و کفهای نخبه) و آل -هران (بندر آل -برسرا و رودخانه تیگریس). در یکی از آثار خود ، وی همچنین به سفرهای خود به پیوند (پاکستان در سراسر پیوند و با شاهزاده ترک به نام توغارل) و هند (به ویژه سومین ، جایی که براهامان با آن روبرو می شود) و آسیای میانه (جایی که او با بازماندگان حمله مغول قادیم) ملاقات می کند) اشاره دارد. این زیارت همچنین منجر به مکه و مادیا شد ، زیرا وی از اورشلیم بازدید کرد. سعدی بیش از بیست سال در مناطق نابود شده جنگ سفر کرد. به دلیل تهاجم مغولان ، او در مناطق متروک زندگی می کرد و در جاده های تجاری تجاری ، با کاروان های ترسناک زندگی آنها روبرو شد.

• زندگی در اردوگاه های انزوا پناهندگان

السادی در اردوگاه های منزوی پناهندگان زندگی می کرد ، جایی که او با پنبه ای ، مردانی ، مردانی که قبلاً ثروت زیادی به دست آورده بودند ملاقات کرد یا ارتش ، روشنفکران و مردم عادی را رهبری می کرد. در حالی که منابع مغول و اروپایی (مانند مارکوپولوس) به قدرت و زندگی ایلخانیس تمایل داشتند ، السادی در مورد بازماندگان معمولی در منطقه جنگ آموزش دیده بود. او تا اواخر شب در خانه های چای دورافتاده نشسته بود و با بازرگانان ، کشاورزان ، موعظه ، جاده ها ، سارقان و تصوف تبادل می شد. وی به مدت بیست سال یا بیشتر از همان برنامه موعظه ، مشاوره و آموزش ادامه داد و موعظه های خود را به شکلی که منعکس کننده خرد مردم و توانایی او باشد ، تقدیر کرد.

اقدامات السادی بازتابی از زندگی مردم عادی ایرانی است که در دوران مشکل ساز حمله مغول ها از جابجایی ، فاجعه ، رنج و درگیری رنج می بردند. سعدی یکی از کسانی بود که شاهد گزارش های مربوط به تخریب بغداد توسط مهاجمان مغول ایلخانید به رهبری هولوکو در سال 1258 بود.

• بازگشت سعدی به شیراز

سعدی هنگامی که به زادگاه خود در شیراز رسید ، سالخورده ای بود. شیراز ، در دوره آتاباك ابوبكر بن زنجی ، آرامش آرامش داشت. نه تنها شهر این شهر بلکه در بین شیخ های استان نیز مورد احترام و تخلیه قرار گرفت. در پاسخ ، سعدی نام خود را از نام امیر سعد ، سعد بن زانجی بیرون کشید. برخی از معروف ترین سوناتا در ستایش از خانه حاکم در سعدی نوشته شده و در آغاز باغ او بود. به نظر می رسد باقیمانده زندگی سعدی در شیراز گذشت. در سال AH ، سعدی یا یک باغ ، جولستان را سال بعد ترتیب و تشکیل داد. علاوه بر این ، عرب ، سوناتات ، مواد تشکیل دهنده ، ترجیحات ، کواترین ها و مقالات عربی وجود دارد که همگی در کلیات آن جمع شده اند. او در شیراز در سنین 1 تا 2 سالگی درگذشت و در آنجا دفن شد.